ค่ะใช่เป็นเพื่อนกับดิว เรียนที่เดียวกันสนิทกัน

0838883657

โทรมาดิ

5555+


ขอให้จิง

กุเลิกเเล้ว

อ้วนเลยกรุ

เออ

ตอนนี้ออกมาเเล้ว

เหมือนเดิม

มีเยอะด้วยมั้ง

เเตไม่ได้ย่งกะมันเเล้ว

..

เออ

เงียบกันหมดเลย

กลับมาเลี้ยงด้วยละ

55+

ไอตัวแสบน้องไม่ยอมตื่นไปเรียนได้แล้ว

ฝานดี
นะ

กุคิดถึงพวกมึงนะ
แต่มึงมะโทหากุเรย สัส โทหาบ้างอะรัยบ้างก้ด้าย...ฟาย

สวัสดีค่ะ
คุณเพื่อน
เปงงัยบ้างจ๊ะ

ไหนบอกจะดทรหากูไง

เรียนหนาย??กัล จิ
ตามไปหั้ยเขียนเฟรนชิพ ๕๕๕
เมลล์แอ็ดมายัง?? !!@#$

มึงยังเขียนเฟรนชิพกูไม่เส็จน่ะ

โอ้ย ไอ้เนี่ยร์ คิดถึงว่ะ บายดีป่าวเพื่อน

note_63@hotmail.com



เมลลใหม่

มึงมาร.ร.อีกวันไหนเนี่ย?

ครบรึยัง

ขาดบ่อยมั้ย

ม่ายเหลือล่ะตนอย่างมึง

ปัย

ปัย

----วันที่ 16 พฤษภาคม 2551
----นางสาว สุมลทิพย์ เล็กศรี รายงานตัวที่ห้อง 111 ห้องแรกกับเพื่อนๆ
----เพื่อนคนที่รู้จักคนแรกคือ กรกต ฐีตะธรรมานนท์ และ อนุวัฒน์ เลอัศวพานิชย์ ต่อจากนั้นก้อมี ไอตังค์ ไอโน๊ต และพวกบ้าๆบอๆอีกหลายคน
----ผ่านมา...เราทำกิจกรรมบอกคอสด้วยกัน ได้อยู่โรงเรียนตอนเย็น แล้วก้อเถียงกันเรื่องการทำงาน ในกิจกรรมนั้นทำให้ข้าพเจ้ารู้จักกับเพื่อนอีกหลายคนมากขึ้น...
----ขอบคุณ เพื่อนๆ ที่ช่วยกันให้เราผ่านกิจกรรมนั้น และทุกๆวันมีแต่เสียงหัวเราะ
----จูเนียร์เข้ามาห้องก้อแสดงพอดี เลยได้ไปขนฉาก...
-----ต่อมา...โครงงานบูรณาการ ที่เราได้อยู่กลุ่มแมว แล้วก้อไปศึกษางานที่ศูนย์หม่อนไหมที่ไกลมาก(พุแค)...ได้หั่นใบหม่อน ประกายแก้วเป็นคนหั่น เป็นคนล้าง ส่วนรัตน์อนุเคราะห์รถให้ สักพักก็ไปเก็บใบหม่อน...เก็บลูกหม่อน กลับมาเยอะเกิ๊น -*-
--------วันอาทิตย์ที่ 12 มกราคม 2552 ข้าพเจ้ามาโรงเรียนสาย และมาช่วยเพื่อนน้อยมาก แมวกะรัตน์พากันขนฟางมาตั้งซุ้ม และบอกเราให้ไปเขียนป้าย พอเราเขียนไปได้สักพัก สามีสุดที่รักก้อโทร.ตาม เลยได้ช่วยแค่นี้ แมวเลยให้เราไปต้มลูกหม่อน เหมือนไวน์ กลับไปต้ม เมาหลับแมร่งตรงนั้นแหละ...-*-
-------วันจันทร์ที่ 13 มกราคม ถ้าไม่ผิด เราตั้งซุ้ม พรีเซนต์ ประกายภาษาจีน พอทำไปได้สักพัก พากันกินน้ำลูกหม่อน เมาหลับกันคาซุ้ม...-*-
------และยังจะชวนกลุ่มดิน มากินอีก เลยกลายเป็น ห้อง ห้าทับสาม เมาเละ - -*
-------เราเรียนภาษาอังกฤษกับอาจานอุทัยวรรณ แล้วก้อนั่งหัวเราะกับคำด่าของหม่อมป้า
------จากนั้น...เราไปกีฬาจังหวัด เรา ยล แตงโม มิ้น พากันเดินร่อนไปทั่ว แต่เบ๊นซ์ หน้าเครียด...
------เรารับแชมป์ปีที่ 6 และก้อสะเออะไปถ่ายรูปกับเขา กรกต นิวตุ๊ด นิวประกาย ปุ๊กกี้ อ๋อ และมิ้นกร เป็นหรีด ที่ทรหดมาก เห็นแล้วก้อฉงฉาน
-------จากนั้น...เราก้อสอบ..สอบ..สอบ ทุกวิชา พากันติ๊งต๊องบ้าง อะไรบ้าง ผลสอบเลย ห่วย
------ปิดเทอม...ข้าพเจ้า เป็นคนเดียวที่ตื่นเต้นกับบอคคอสครั้งต่อไป...เพราะเหนห้องอื่นเขาทำกันแล้ว
------เปิดเทอม เรารู้ว่ามีกิจกรรมอะไร แล้วเราก้อพากันเฉื่อย...555++
-------เราเปลี่ยนที่นั่ง จากตรงหลังอาคารสอง มาอยู่ตรงใต้ต้นไม้หน้าอาคารหนึ่ง แล้วเราก้อจองโต๊ะกันเรียบร้อย และจากนั้น ก้อแง่งๆๆใส่น้องทุกคนที่มานั่ง แต่เราก้อไม่เคยนั่ง
------เราเปลี่ยนที่เข้าแถวบ่อยมาก รุ่นเราคงเป็นรุ่นที่เปลี่ยนบ่อยที่สุด และทดลองอะไรเยอะที่สุด
------เราค่อยๆแต่งเรื่องทำบอคคอส ซึ่งถูกตีกลับมาถึง สามเรื่อง -*-
------ในที่สุด จากเรื่องของเจ้าหญิง ก้อเป็นเรื่อง สลัม...
------จากนั้น เราก้อขนฉาก ตอนไปขนก้อกัดกันบ้าง ทะเลาะกันบ้าง จากนั้น ก้อไปซื้อสี เก็บเงินห้องไปมา เงินหายจ้อย...
-----หาย...ไปไหน(ฟระ)
------แล้วเราก้อตามหาคนทำ ตามไปเรื่อยๆ ข้าพเจ้าก้อทาสีไปเรื่อยๆ เป็นลมไปเรื่อยๆ 555++
------แล้วห้องเราก้อทำโศกนาฎกรรมคือ บีบเพื่อนคนหนึ่งออกไป...เศร้ามาก
-------วันไหว้ครู ที่ พากันร้องเพลงเสียงหลงให้แม่รัตน์เสียน้ำตาเพราะปลื้มใจ...แต่เราก้อทำไม่เคยได้
------จากนั้น...เราก้อเรียนกับอาจานทัศนีย์ และเราก้อได้เกรดอันพึงพอใจ มากกกกกกกกกกกก
------บอคคอส มอหก ที่ทรหดเหลือแสน เด๋วไข้ เด๋วไม่สบาย แต่เราก้อผ่านกันได้ ลำบากมาก-*-
------จากนั้น เราก้อ กีฬาสี คราวนี้ สีใครสีมัน แต่ชั้ล อยู่สีแดง 555++
-----หลังกีฬาสีเราก้อกลับมาเหมือนเดิม อาจมีกรกตที่สะบักสะบอม เพราะลงทุนกับหรีดเกินตรีน หลังจากที่แพ้อย่างราบคาบ กรกตเราก้อเสียน้ำตา อีกแล้ว
-----แต่สีม่วงของเจเจ ชนะ
-----เห็นได้ชัดว่าสี ก้อขึ้นกับคนเต้น ถ้าคนที่เต้น ที่คุม คล้ายๆสี สีนั้นจะรุ่งๆๆๆๆๆ
----แล้วเราก้อสอบ อย่าง งงๆ
------พอมาเทอมสอง...เราก้อคิดว่าหมดกิจกรรม แต่ที่ไหนได้ บึ้ม!!!
....แต่ถ้าพูดต่อไป เตมที่แน่ๆ...
แต่อยากให้รู้ ว่าการที่เราได้มาอยู่ในห้องสาม เป็นลูกแม่รัตน์ เราเชื่อว่า เพื่อนทุกคน ดีใจ
ทุกวันที่ไปโรงเรียน ต้องมีทะเลาะ มีกัด จิก และก้อหัวเราะ เป็นเรื่องปกติของห้อง
แต่หลังจากที่เพื่อนทุกคนไปมหาลัย อยากให้มีความสุข และตั้งใจเรียน มากๆๆๆๆ เราดีจัย ที่เพื่อนหลายคนในห้องติดมหาลัยในฝัน และเป็นหน้าตาแก่ห้อง
แต่คนที่ไม่ติด ก้อไม่ใช่ว่าจะไม่ดี ทุกคนมีข้อดีของตัวเองทั้งนั้น และอยากให้เพื่อนๆฮูเล่ๆๆๆ เข้าไว้ เป็นห่วงเพื่อนๆเสมอ และจดจำได้ทุกเหตุการณ์ แม้ว่ามันจะน่าเศร้า แต่มันก้อทำให้เรายิ้มได้ทีหลัง
********จงวางเป้าหมายให้ไกลที่สุด แล้วเดินเข้าไปหามันอย่างสง่างาม*******

มึง

พยายามปัยหั้ยครบ10วันนะมึง

สู้ๆ

เอ้ย ไอ้เสือ วันที่ 2 มา รร ด้วยนะ

วิชาคอมอ่ะ แล้วเจอกันเน้อ

หวะดีคร่า

ชื่อเกด

ยินดีที่ด้ายรู้จากกกกกกกกกกก

เม้นกาฟด้วยนะคร่า